2721 ايّاك وكثرة الوله بالنّساء والاغراء « 1 » بلذّات الدّنيا فانّ الوله بالنّساء ممتحن والغرىّ باللّذّات ممتهن . بپرهيز از بسيارى شيفتگى بزنان واز بر انگيختن نفس بلذّتهاى دنيا ، پس بدرستى كه شيفته شده بزنان برنج ومحنت افتاده شده است وبر انگيخته شده بلذّتها خوار گردانيده شده است ، اگر « ممتهن » بفتح هاء خوانده شود يا خوار است اگر بكسر آن خوانده شود . 2722 ايّاك وما يستهجن من الكلام فانّه يحبس عليك اللّئام وينفّر عنك الكرام . بپرهيز از آنچه قبيح شمرده شود از سخن ، پس بدرستى كه آن حبس ميكند بر تو لئيمان پست مرتبه را ، ومىرماند از تو مردم گرامى بلند مرتبه را ، « حبس ميكند بر تو لئيمان را » يعنى باعث اين مىشود كه نزد تو آيند واز تو جدائى نكنند از براي شنيدن آن سخنان قبيح ، ودر بعضي نسخه‌ها « 2 » بدل « يحبس » « يحيس » است بياى دو نقطه در زير وشين نقطه‌دار وبنا بر اين معنى اينست كه : « جمع ميكند بر تو لئيمان را » واين ظاهرتر است . 2723 ايّاك والوقوع في الشّبهات والولوع بالشّهوات فانّهما يقتادانك إلى الوقوع في الحرام وركوب كثير من الآثام . بپرهيز از افتادن در شبهه‌ها وحريص بودن بخواهشها ، پس بدرستى كه آنها

--> ( 1 ) در نسخهء كتابخانهء مدرسهء سپهسالار « والاغترار » بدل « والاغراء » ضبط شده ودر ترجمه نيز بجاى « برانگيختن » ( فريب خوردن ) ضبط شده وآن بهتر است . ( 2 ) عبارت « ودر بعضي نسخه‌ها » تا آخر فقط در نسخهء كتابخانهء مدرسهء سپهسالار است ، در أقرب الموارد گفته : « حاس الشيء حيسأ - خلطه ، والحبل - فتله » .